Marlies de Rijk

16-1-2017

‘De openheid van ’t Jagthuis, iedereen groet iedereen, dát vind ik een groot goed. Dat voelt heel welkom, maar soms weet je niet wíé je groet. Een fotogalerij van de medewerkers zou een goede aanvulling zijn op de vriendelijke benadering. Alles kan in ’t Jagthuis, ook als je zelf met ideeën komt, worden die serieus genomen. Mijn schoonmoeder wilde bijvoorbeeld graag met haar voornaam aangesproken worden. Dat werd destijds vreemd gevonden maar iedereen beweegt wel mee in zo’n wens. Nu is het heel gebruikelijk dat bewoners met hun voornaam worden aangesproken. Dat geeft een gevoel van thuis zijn! De huiskamers worden regelmatig opgefleurd, er worden spelletjes gedaan, met een bakje chips erbij, dat maakt het huiselijk. De eigen kamer met badkamer, toilet en keukenhoekje is heel prettig, echt een eigen plek. En natuurlijk een fijne tuin, met een fantastisch theehuis en leuke parasols.

De mensen die er werken, zijn allemaal lief en zorgzaam. Een min puntje is dat ze niet altijd duidelijk zijn. Dan vraag je iets, en blijven de antwoorden vaag. Nu is er een ontwikkeling dat de afdeling meer ‘van het team’ wordt. Dan kunnen medewerkers ook meer vanuit zichzelf antwoord geven. Wie gééft, wie er moéite voor doet, dié gaat zich ook echt thuis voelen!

Sinds een jaar kan de contactpersoon ook bij het multidisciplinaire overleg zijn. De lijnen zijn zo kort, je hoort wat de deskundigen waarnemen, en ze willen ook weten wat je als familie ervaart en dat wordt ook meegenomen in het beleid. Dat vind ik erg prettig.

Ik ben actief in de familieraad. Daar merk ik hoe open en betrokken Innoforte is. Er is alle bereidheid om uitleg te geven en ruimte voor je eigen inbreng en initiatieven. Het geeft mij veel inzicht in wat er speelt. Dat maakt ook dat ik kritisch ben naar zo’n stuk als van Hugo Borst. Er gebeuren heel goede dingen in dit verpleeghuis, iedereen doet z’n best. We zijn er nog niet, maar alleen maar mopperen, werkt ook niet. Mijn schoonmoeder kon echt niet langer zelfstandig meer zijn, ondanks dat er drie kinderen in de buurt wonen. We zagen er tegen op maar haar verhuizing naar ’t Jagthuis blijkt heel goed voor haar te zijn.’

Marlies de Rijk,

Mantelzorger en lid familieraad ‘t Jagthuis